„Pozwólcie, że przedstawię profesora, doktora nauk medycznych, Konstantina Filipowicza Nikitina, jednego z najbardziej znanych radzieckich neurologów i balneologów.
Profesor ma 75 lat. Znamy się chyba już z dziesięć lat, widujemy się dosyć często. Rozmawialiśmy ze sobą dużo, bardzo dużo. Już dawno chciałem opowiedzieć o tym człowieku, który potrafił poprzez sport oraz rozsądny tryb życia wydłużyć granicę „złotego wieku", jak również oddalić starość.
CZŁOWIEK WIECZNIE MŁODY
Profesor Nikitin wygląda nadzwyczaj młodo, ma zgrabną sylwetkę, jest szczupły, zadbany, śnieżna koszula podkreśla śniadość jego szyi i twarzy. Profesor ma osobliwą twarz posągowy profil brytyjskiego admirała, władcy mórz.
Biorę ze stołu kilka zdjęć Nikitin ćwiczy z ciężkimi hantlami. Widać, że z przyjemnością demonstruje swoje muskuły, zaś płynny obrót świadczy o sile dobrze zbudowanych mięśni pleców, bicepsów...
— Czy pan nadal uprawia gimnastykę przy pomocy hantli
— Oczywiście. Nie zapominam też o ciężarach. Hantle — codziennie, ciężary — dwa razy w tygodniu.
„Mój Boże — myślę sobie — przecież on ma 75 lat! Jakie ciężary"
— Jakie ciężary — ze zdziwieniem powtarzam głośno swoje pytanie.“(16)