„przypadków łączy się z krwotokiem i zaburzeniami laktacji, ale współistniejąc z zespołem podwzgórzycy pociążowej daje ten związek odpowiednio w 66,6% i 52,1%. W połowie hospitalizowanych przypadków zespołu podwzgórzycy pociążowej wykryto dysplazję. Wniosek ten dodatkowo uzasadniają zestawione w tabeli 6 dane cytologiczne, dotyczące zwłaszcza metaplazji, którą różnicuje z nowotworami dojrzałość i brak cech rozrostu.
Powyższe uwagi odnoszą się również do innych rodzajów podwzgórzyc, zwłaszcza do zespołu podwzgórzycy młodzieńczej, gdzie również spotykamy się z zaburzeniami płodności, częstymi krwotokami ciążowymi i skróceniem laktacji — w tym większym stopniu im wcześniej nastąpiło uszkodzenie podwzgórza. Podobny patomechanizm wykazują hormonalne sterydowe środki antykoncepcyjne przy zbyt długim ich stosowaniu. Tym samym klinicznie jasnym staje się, że nawet bez ciąży rak u kobiet może być uwarunkowny neuroendokrynnie. Zatem zapobiegając uszkodzeniom podwzgórza u kobiet, stosujemy równocześnie patogenetyczną profilaktykę tej groźnej choroby.
Prowadząc więc profilaktykę niepłodności, powikłań ciąży, porodu i laktacji czynimy wiele nie tylko z czysto położniczego punktu widzenia, ale przede wszystkim zapobiegamy rakowi szyjki macicy, a może nie tylko jemu. Co więcej, obecnie wiemy które kobiety należy objąć specjalną troską ze względu na wysokie ryzyko onkologiczne. Częściej musimy uwzględniać w naszych wywiadach przebyte krwotoki i gorączki położnicze, skrócenie laktacji, objawy niewydolności podwzgórza. Wiemy, że kobiety ciężarne z niskimi wartościami oksytocynazy we krwi (enzym rozkładający hormony podwzgórzowe) są szczególnie zagrożone tymi powikłaniami, podobnie jak kobiety, które przebyły neuroendo“(6)