„Znakomitą cząstką kolekcji jest zespół zabytkowych modeli pochodzących z XVI—XIX wieku, zdobiących niegdyś wnętrza Dworu Artusa i Sieni Gdańskiej. Pamiętam, jak zwisały tam z gwiaździstego sklepienia niczym wielkie żyrandole, na grubych niby okrętowych linach, kołysząc się za lada powiewem, łapiąc najlżejszy ruch w rozpostarte żagle. Czyniły urzekające wrażenie, wywołując obrazy żeglarskich przygód. Pisarka Jadwiga Łuszczewska zwiedzając Dwór Artusa przed stu laty nazwala je powietrzną flotyllą, mówiąc ...„Choćbyś nie wiedział, gdzie się znajdujesz, ta napowietrzna flotylla opowie ci, że jesteś w wielkim portowym mieście". Wysoko szacowali je znawcy twierdząc, że w całej Środkowej i Wschodniej Europie nie ma równie świetnych przykładów dawnego szkutnictwa. I pamiętam, jak wśród powojennych zgliszcz Gdańska zdawało się, że nic nie ocalało z pamiątek Artusowego Dworu, że bezpowrotnie zginęła także jego flotylla. Żmudne poszukiwania, długotrwałe rewindykacje, pieczołowite zabiegi konserwatorskie sprawiły jednak, że kolekcja ta, choć niestety niekompletna, znów zacumowała nad Motławą. Wzbogaciły ją odkrycia dokonane w muzeach regionalnych, przekazy Muzeum Narodowego oraz wspaniały dar z Państwowych Zbiorów Sztuki na Wawelu — zabytkowy model fregaty z 1745 roku.“(13)